میزنم موهامو،

شاید

حداقل تو آینه یه مرد ببینم.

قدیم

هر وقت کسی پاشو از زندگیم کوتاه میکرد

غصه میخوردم.

الان

با رفتن هر کسی فقط یه جمله میاد تو ذهنم.

رفتی، درو پشت سرت ببند!

بعد از چندیدن ماه بلاخره یکم اشک ریختم.

هر چند خیلی کم بود اما حداقل اومد.

بهش احتیاج دارم چون خیلی فشار روحی رومه.

بیکارم.

تنهام.

عصبی ام.

کلافه ام.

کاش میشد خودموم بندازم چاه توالت و یه سیفون بکشم.

شبونه به اتیش کشیدش.

اونی که یه عمر نادیده میگرفتش رو.